Środowiskowy Dom Samopomocy w Zegartowicach

Istnieje od grudnia 2005 roku. Dom jest placówką pobytu dziennego, przeznaczoną dla osób niepełnosprawnych intelektualnie upośledzonych umysłowo w stopniu umiarkowanym i lekkim (gdy osoba z lekkim stopniem niepełnosprawności intelektualnej ma sprzężone zaburzenie), przy tym mających poważne trudności w życiu codziennym, osób chorych psychicznie ( wskazujących zaburzenia psychotyczne), osób wskazujących inne zakłócenia czynności psychicznych , które zgodnie ze stanem wiedzy medycznej , zaliczane są do zaburzeń psychicznych, które nie wymagają leczenia szpitalnego bądź opieki stacjonarnej. Jest placówką o zasięgu ponad lokalnym.

Środowiskowy Dom Samopomocy zajmuje jedno ze skrzydeł budynku Szkoły Podstawowej z oddzielnym wejściem. Środowiskowy Dom Samopomocy mieści się na parterze, z uwagi na fakt, że naszymi pensjonariuszami są osoby niepełnosprawne (osoby z upośledzeniem umysłowym, zaburzeniami psychicznymi oraz dysfunkcjami narządu ruchu). Budynek został odpowiednio wyremontowany i dostosowany do potrzeb naszych pensjonariuszy. Zlikwidowane zostały wszelkie bariery architektoniczne, łazienki przystosowane są do potrzeb osób na wózkach inwalidzkich.

Obecnie w Środowiskowym Domu Samopomocy znajdują się takie pomieszczenia jak kuchnia – będąca jednocześnie pracownią kulinarną, jadalnia, szatnia, ubikacje, łazienka, pokój do indywidualnego poradnictwa oraz dwie pracownie: pracownia rękodzieła i pracownia plastyczna. Kuchnia wyposażona jest w podstawowy sprzęt gospodarstwa domowego. Pracownia rękodzieła i plastyczna wyposażone są w niezbędny sprzęt: stoły, krzesła, regały i tablice do prezentacji prac oraz materiały terapeutyczne tj. farby, kredki, bloki, gips modelowy, szydełka, przybory do szycia itp. tutaj użytkownicy mogą rozwijać swoje zainteresowania plastyczne oraz uczą się wykorzystywać różne metody malowania, rysunku, zdobienia, haftu itp.

Celem działalności naszego Domu jest zapobieganie społecznej izolacji osób niepełnosprawnych i z zaburzeniami psychicznymi, podnoszenie umiejętności w zakresie samodzielnego funkcjonowania w życiu społecznym i rodzinnym, aktywizacja do podejmowania ról i zadań umożliwiających funkcjonowanie w życiu, zapewnienie wsparcia w trudnych sytuacjach i decyzjach życiowych, edukacja rodzin i opiekunów osób niepełnosprawnych, współpraca z nimi.

Zadaniem Środowiskowego Domu Samopomocy jest: zapewnienie rehabilitacji społecznej uczestnikom, inspirowanie powstawania grup wsparcia i wzmacnianie więzi społecznych w środowisku, zapewnienie psychologicznej i psychiatrycznej opieki zdrowotnej, prowadzenie zajęć terapeutycznych odpowiednich do możliwości oraz zainteresowań uczestników, zapewnienie bezpieczeństwa na terenie Środowiskowego Domu Samopomocy oraz opieki w czasie pobytu w placówce, integrowanie uczestników ze środowiskiem poprzez współpracę ze szkołami i innymi ośrodkami.

Podstawowym zadaniem Środowiskowego Domu Samopomocy jest przede wszystkim podtrzymywanie w dobrej kondycji psycho-fizycznej (pomimo istniejącej choroby) i rozwijanie umiejętności użytkowników niezbędnych do możliwie jak najbardziej samodzielnego życia. Realizujemy to poprzez: terapie zajęciowe , treningi oraz poradnictwo psychologiczne. Terapia zajęciowa jest to jedna z form aktywizacji Pensjonariuszy naszego Domu. Jej zadaniem jest leczenie i usprawnianie za pomocą określonych czynności, zajęć i pracy. Oddziałuje ona ogólnie na sprawność fizyczną i psychiczną jednostki. Daje każdemu możliwość i szansę wyrażenia siebie, swoich zdolności i umiejętności. W naszym Ośrodku terapia zajęciowa prowadzona jest w terapiach: rękodzielniczej, krawieckiej, tkackiej, plastycznej, kulinarnej, ceramicznej.

Terapia zajęciowa jest jedną z form aktywizacji Pensjonariuszy naszego Domu. Jej zadaniem jest leczenie i usprawnianie za pomocą określonych czynności, zajęć i pracy. Celem terapii jest poprawa stanu zdrowia fizycznego i psychicznego pensjonariuszy. Oddziałuje ona ogólnie na sprawność fizyczną i psychiczną jednostki. Daje każdemu możliwość i szansę wyrażenia siebie, swoich zdolności i umiejętności. W naszym Ośrodku terapia zajęciowa prowadzona jest w terapiach: plastyczno-rękodzielniczej, krawieckiej, kulinarnej. Prowadzona jest również kulturo-terapia oraz zajęcia z socjoterapii.

Pracownia plastyczno-rękodzielnicza prowadzona przez instruktora terapii zajęciowej jest miejscem, w którym wiele osób „wydobyło” swoje ukryte talenty. Tutaj uczestnicy mogą korzystać z takich przyborów jak kredki ołówkowe, woskowe, farby plakatowe, gips modelowy, kolorowych kartonów, bibuły, kolorowych włóczek. Tutaj uczestnicy malują obrazy, wyklejają przygotowane obrazki bibułą. Powstają obrazy malowane pastelem suchym lub olejnym, malowane farbami: akwarelowymi, plakatowymi, czasami olejnymi. Wykonywane są również prace z papieru (kwiaty, ozdoby, torebki, kartki okolicznościowe), z masy papierowej (figury, naczynia) oraz piękne okolicznościowe kompozycje z kwiatów. Uczestnicy przygotowują elementy ozdobne z masy solnej (ozdobne bransoletki, korale, wisiorki, obrazki, ramki, lampiony), jak również z nasion, roślin i produktów spożywczych – powstają piękne obrazy.

Do zadań kadry terapeutycznej należy wszechstronna diagnoza rozwoju psychoruchowego oraz zaburzeń zachowania, jak najwcześniejsze, wieloprofilowe, nowoczesne usprawnienie rozwoju psychoruchowego oraz kompensacja zaburzonych czynności tak aby podopieczny mógł jak najpełniej i jak najbardziej samodzielnie funkcjonować w społeczeństwie zgodnie z jego możliwościami psychofizycznymi, Instruktorzy terapii zajęciowej przez prowadzenie treningu zawodowego i terapię zajęciową przygotowują pensjonariuszy Środowiskowego Domu Samopomocy do ponownej adaptacji w środowisku oraz podjęcia dalszej nauki poprzez: systematyczne wdrażanie do obsługi w czynnościach dnia codziennego, kształtowanie nawyków higienicznych i kulturalnych, dbanie o wygląd zewnętrzny, kształtowanie umiejętności współżycia i współdziałania w zespole, rozwijanie samodzielności i aktywności społecznej, ćwiczenia sprawności manualnej, uczenie słownego komunikowania się z otoczeniem